تنگناهای سیاسی و اقتصادی کمرمان را شکسته‌است

نویسنده مطلب
Average: 4 (1 vote)
این محتوا چه جامعه هدفی را دنبال می کند؟
ملی

به مناسبت هفدهم مرداد روز خبرنگار؛
تنگناهای سیاسی و اقتصادی کمرمان را شکسته‌است

همیشه درد این و آن نوشتیم
ز رنج و خون و آب و نان نوشتیم
 فقط دادیم عمر خود به تاراج
چرا که روز و شب هذیان نوشتیم

یکی از خوبی‌های گاه‌شمارهای سنتی و تقویم‌های نوین، وجود مناسبت‌ها و بزرگداشت‌هایی در دل روزهای سال است، گرچه برخی از وقایع و جشن‌های مهم حذف و بسیاری از سنن کهن به بوته‌ی فراموشی سپرده‌شده‌اند و تقویم فعلی ما بیشتر غم‌زاست تا شادی‌افزا، ولی اندک خوبی‌هایی نیز دارد.
در تاریخ رسمی کشور ما، هفدهم مردادماه به نام روز خبرنگار نام‌گذاری شده، هر چند این حرکت و این اقدام از طرف تصمیم‌گیرندگان اقدامی ستودنی است، اما اگر برگ‌برگ اوراق تقویم را به نام خبرنگاران کنند در مقابل حساسیت بالای این حرفه و مخاطرات پیدا و پنهان آن، ناچیز و اندک است، زیرا خبرنگاری را نمی‌توان شغل نامید، بلکه عشقی است که آدمی را وادار به تحمل این دریای مشقت می‌کند و تنها از یک انسان وارسته برمی‌آید که با آرامش بدرود کند و همه عمر بر لبه بران تیغ حرکت‌کند، خاطرم هست عده‌ای معترض بودند که چرا خبرنگاران همچون مشاغل سخت و طاقت‌فرسا پیش از موعد بازنشست می‌شوند؟ در پاسخ به سؤال این عزیزان باید گفت که اولاً هنوز این تصمیم در پیچ‌وخم‌های بروکراسی اداری مغفول‌مانده و سازمان تأمین اجتماعی باید معیار خبرنگار بودن شخص را، تشخیص‌دهد و از طرفی اگر این تخفیف را برای خبرنگاران قائل شوند در واقع به قانون تمکین‌کرده‌اند، زیرا خبرنگاری تنها گزارشگری در میدان جنگ و حضور در عمق حوادث و بلایای طبیعی نیست، خبرنگاری مرگ خاموش و فرسایش تدریجی انسان است و به‌درستی می‌توان ادعا‌کرد که یک روز خدمت‌کردن در این حوزه، استرس و فشاری بیش از ده سال کار اداری، بر روح و روان آدمی وارد‌می‌کند، زیرا خبرنگار همه عمر بر سر یک دوراهی کشنده قرار‌دارد که اگر حقیقت را ننویسد با رسالت خویش بیگانه است و در صورتی‌که حقیقت را عریان‌کند سیل نارضایتی، هجمه و مؤاخذه به سمتش آغاز‌می‌شود.
در واقع برای ما که عاشق میهن و پرچم خویش هستیم و دلمان برای فرهنگ، تاریخ و هنر این دیار می‌سوزد و هرگز نمی‌توانیم گریه‌ی کودکی از گرسنگی و اشک مظلومی را از بی‌عدالتی تحمل‌کنیم، انجام این کار سخت و دردآور است و شاید روزی نباشد که به ترک این راه فکر نکنیم، اما عشق به بیان واقعیت حلقه‌ای بر گردن ما افکنده و به دنبال خویش می‌کشد، باشد که همه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی با درد اصحاب قلم و اهالی رسانه که امروزه بار سنگین مسائل مالی نیز بر آن افزوده شده، آشنا‌ شوند و به جای بداخلاقی، راه را برای بیان واقعیات بر خبرنگاران واقعی هموار‌کنند. بی‌شک توسعه دموکراسی و آزادی بیان که زیربنای توسعه در همه‌ی زمینه‌های اجتماعی، سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... است بدون داشتن مطبوعات و رسانه‌های آزاد، امکان‌پذیر نیست و تحکیم و تقویت رکن چهارم دموکراسی قطعاً به تضعیف پایه‌های فساد و ناهنجاری در جامعه که هم‌اکنون به‌شدت در سیستم اقتصادی و اداری ما ریشه دوانده، منتهی خواهد‌شد.

احسان احمدی

افزودن نظر

متن ساده

  • No HTML tags allowed.
  • Web page addresses and email addresses turn into links automatically.
  • Lines and paragraphs break automatically.