دست های پینه بسته پدرم

دست های پینه بسته پدرم

 

 

از گذشته تا امروز هر بنایی که بناشده و هرچرخی که به گردش درآمده و هر دانه ای که به بار نشسته و هرباری که از درختی به سفره مان میآید و هر لباسی که بر تن داریم و هر زیبایی که ما را مجذوب و شگفت زده میکند، همه و همه مدیون تلاش و زحمت یک نام است،
نامی که نجابت و قناعت و شرافت را برایمان تداعی میکند…
کارگر…

کارگر واژه‌ایست که در فرهنگ ما زحمت است و تلاش.
کارگر نماد، روزی حلال و فرزندان پاک است
یازدهم اردیبهشت ماه روز جهانی کار و کارگر فرصت مناسبی است که از کارگران زحمتکش، پر توان و تلاش گر که با همت والای خود چرخ صنعت و تولید را به گردش در می‌آورند و کاروتلاش را درکنار عبادت خود در توسعه و پیشرفت کشور موثر میدانند قدردانی گردد.

متاسفانه اهمیت وجود کارگران در کشور ما تنها به یک روز ختم می شود در حالیکه حق کارگر بیش از یک نام و یک روز است.

گردش ، چرخ تولید کارخانه ها و صنایع مدیون دست های پینه بسته این پدران ، نان آور خانواده است اما حق این چهره خسته و رنجور که برای سیر کردن شکم کودکان قد ونیم قدش شب تا صبح را کار میکندتا شرمنده نگاه غم زده آنها نباشد ، این نیست.
پیامبر اسلام(ص) به ما آموختند که باید در برابر کارگر سر تعظیم فرود آوریم
و در همه کارهایمان نظم و انضباط داشته باشیم و نیز به ما آموختند که باید در کار دقت و صداقت داشته باشیم
و در همه کارها خدا را ناظر و حاضر ببینیم.
حضرات معصومین علیهم السلام به طرق مختلف تاکید زیاد بر پرداخت حق و دستمزد کارگران تا قبل از اتمام کار داشته اند اما
این در حالیست که درجامعه اسلامی ما به دلایل عدم نقدینگی وتخصیص اعتبار لازم از سوی مراجع ذیصلاح در شرکت ها و کارخانه ها کارگران برای دریافت حقوق ماهانه خود باید مدت ها در صف انتظار بایستند.
هرچند که دولت مردان شعار حمایت از حقوق کارگران را سرلوحه نطق های هفتگی خود در جلسه هیئت وزیران قرارداده اند اما
بازهم تنها یک شعار است و مصداق این ضرب المثل قدیمی که سوار به فکر پیاده نیست و سیر به فکر گرسنه .

واین درحالیست که پیامبر فرمود:
هر کس شب سیر بخوابد و همسایگانش گرسنه باشند از ما نیست.
اما باز دفتر تاریخ نقاشی های تلخ دیگری از قهقهه مسئولین در لاکچری های خصوصی را نشان می دهد .
حال چگونه است که مسئولین جامعه اسلامی ، که خودرا مدیون خون شهداو آرمان های انقلاب می دانند در خواب غفلت به سر می برند وتنها شهدا را نردبان ترقی و پیشرفت دنیوی خود کرده اند.

پس سهم کارگر از این انقلاب چه می شود؟
مگر همین پدران کارگر در پیروزی انقلاب و دفاع مقدس در خط مقدم جهاد نایستادند.
مگر همین کارگران نبودند در صحنه های مختلف که
نظام با شرایط سخت بحران سیاسی و اقتصادی مواجه شد پا به میدان گذاشتند
و همه وقت در کنار نظام و انقلاب ایستادند .
پس حق این دستان پینه بسته بیش از یک شعار تبریک سالانه است .
یا به تعبیر دیگر ، کارگران تبریک نمیخواهند زیرا هرگز زیاده خواه نیستند و به گمنامی قناعت میکنند.

روز کارگر نماد ستایش از کارگران است و ای کاش این روز را مغتنم شماریم ،
تا حداقل برای یک بار به حرفهایشان که درد دل است با جان و دل گوش فرا دهیم،
خواسته هایشان را که هرگز زیاده خواهی نیست با تمام توان برآورده کنیم،
و آنان را آن چنان که شایسته آنند بزرگ بداریم،
و بر دستانشان که
این چنین گشاده و بی توقع چرخ زندگی همه ما را میچرخاند بوسه زنیم،
و خستگی را از تن و جانشان بیرون بیاوریم،
و دلهایشــان را گرم کنیم و دغدغه هایشان را بکاهیم،
و حال امروزشان را خوش و بازوان پرتوانشان را با امید به آیندهای بهتر نیرومندتر سازیم.

حامد شجاعی باغینی

نظر شما درباره ی این نشریه چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *