سیاست مبهم محیط زیست در مسأله خرس سیاه

سیاست مبهم محیط زیست در مسأله خرس سیاه

نظر به لزوم حمایت و نگهبانی از گونه های در حال انقراض گیاهی.

و جانوری در جهان و سرمایه گذاری و فرهنگ سازی پیرامون این امر حیاتی در تمامی کشورها ،کشور ما نیز مدتی است که این مسأله را به صورت جدی دنبال می کند .

و دولت و ملت به نوعی خود را ملزم به رعایت آن می دانند.

اما همیشه کمبود بودجه و امکانات دولتی و تخلفات زیست محیطی .

توسط عده ای خاطی روند این امر را با مشکل مواجه کرده و نتیجه کار به شکل مطلوب و قابل انتظار محقق نگردیده است.

یکی از مسائل مهم و حائز اهمیت محیط زیست استان کرمان حفاظت از خرس یقه هفت آسیایی است.(خرس سیاه)

 

خرس سیاه این گونه کمیاب و در خطر انقراض است .

که در غرب آسیا تنها به ایران و پاکستان محدود می شود و گستردگی آن در ایران در گستره جغرافیایی جنوب شرق است .

شهرستان جیرفت بیش از ۹۰ درصد  جمعیت آن را در خود جای داده.

این پستاندار زیبا و با عظمت در محدوده دو منطقه حفاظت شده کوهستانی بهراسمان و زریاب بیشترین سازگاری را با محیط داشته است.

و طبق برآوردهای خوشبینانه آمار بگیران جمعیت آنها در حوزه پناهگاه زریاب به بیش از ۸۰ قلاده می رسد که جای بسی خوشحالی برای دوستداران محیط زیست دارد.

اما تعارضات موجود بین این جانور و روستاییان یکی از عوامل بسیار نگران کننده .

و تهدیدی جدی برای ادامه خوش نشینی خرس هاست.

زیرا سازمان حفاظت از محیط زیست تنها بر روی نقشه دو منطقه حفاطت شده ترسیم .

و تعریف کرده و تا کنون کوچکترین حرکت مثبتی حتی در حد استخدام چند محیط بان و راهنمای محلی انجام نداده .

و عشایر و روستاییان در یک دوگانگی دردناک حراست از جان و اموال خویش یا حفاظت از خرس گیر کرده اند .

که جانبداری از هر کدام به زوال دیگری می انجامد،

زیرا با ادامه روند خشکسالی،جنگل زدایی و کمبود

غذاهای طبیعی ،خرس ها مجبور به نزدیک شدن به حریم آبادی ها ،دام ها و باغات روستاییان می شوند که طی چند سال گذشته .
خسارات وسیعی از قبیل تخریب کلنی های زنبور عسل،تخریب باغات میوه،کشتن دام ها و گاها حمله به خود بومیان به بار آورده اند.

و مردم محلی با نهایت بزرگواری و مناعت طبع و به واسطه تبلیغات و توصیه های بی اندازه دوستان ما در مطبوعات و گروه های دوستدار محیط زیست.

و بالا رفتن اطلاعات و آگاهی مردم از ارزش این گونه جانوری کمیاب هرگز به سمت این جانور اسلحه ای نشانه نرفته و سمی در طعامش ریخته نشده.

اما متاسفانه بی تعهدی سازمان محیط زیست کشور و اداره کل متبوع آن در استان کرمان .

و خرابکاری های خرس ها در منطقه خصوصا حملات مرگبار به روستاییان و عشایر نهایتا به جنگ ناخوشایندی بین این حیوانات و بومیان بدل خواهد شد.

و ما با چشمانی باز شاهد انقراض گونه ای دیگر از ارزشمندترین مخلوقات خالق مهربان خواهیم بود.

 

 

 

 

نشریه روشنفکری شماره 62
نشریه روشنفکری شماره ۶۲

 

متن کامل  مربوط به خرس سیاه را در لینک زیر بخوانید
https://teetr.ir/newspaper/roshanfekri/

نظر شما درباره ی این نشریه چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *