گسترش روز افزون توهین به رئیس ‌جمهور

با گسترش روز افزون توهین به رئیس ‌جمهور، خصوصاً در فضای مجازی؛

 

 

 

هتاکان، دانسته یا نادانسته در زمین دشمن بازی می‌کنند

 

 

قال رسول الله (ص):
«خداوند بهشت را حرام کرده بر هر دشنام دهنده بی آبروی بی حیایی که از آنچه می‌گوید
و از آنچه به او گفته می‌شود باکی ندارد و متأثر و ناراحت نمی‌شود.» (کافی، ج۲، ص۳۲۳)

عرصه رسانه‌های جمعی خصوصاً فضای مجازی کارکرد
و اثر بخشی قابل توجهی بر فرهنگ گفتاری و رفتاری و اخلاق در جوامع بشری داشته است
و انتظار می‌رود هر چه میزان علم و آگاهی نوع بشر از محیط پیرامون خویش افزایش یابد
به همان اندازه بر جهل خود وقوف بیشتری یافته و تواضع و فروتنی را در نهاد وی افزون سازد.

همانگونه که بوعلی سینای بزرگ گفته است:
“تا بدانجا رسید دانش من که بدانم همی که نادانم”
و در امثال و حکم ایرانی آمده است که درخت هر چه پربارتر گردد افتاده‌ تر می‌شود.

اما بر خلاف تصور آنچه امروزه مشاهده می‌شود
افول و انحطاط اخلاق و دست یازی به مقصود به هر قیمت و با هر وسیله ممکن است‌.

عجیب‌تر آنکه
برخی منادیان فرهنگ، ادب، شریعت، دیانت، سیاست و کیاست به جای اثر گذاری مثبت
و تغییر رویه موجود کمر بر سوءاستفاده از شرایط موجود بسته‌ اند
و سوار بر امواج حبوط اخلاقیات، توسن مراد خویش می‌رانند و با کمال تأسف از آنجا که الناس علی دین ملوکهم، کاربران و مریدان پیرو آنان نیز به تأسی از مراد، ترک تازی را از حد می‌گذرانند.

یکی از مصادیق این ادعا
افزایش بی حد و حصر توهین‌ها، تهمت‌ها و فحاشی‌ها به دولت و در رأس آن ریاست محترم جمهور است
و هرگز به این مهم توجه نمی‌کنند که ایشان ملبس به لباس پیامبر اسلام بوده و از نظر قانون اساسی کشور،
شخص دوم مملکت به شمار می‌آید و اینگونه اقدامات متأسفانه در اثر حمایت همان کینه ورزان، مغرض، سیاست باز در حال تبدیل شدن به امری عادی و رویه‌ای معمول است.

این عده از منتقدین دولت که تریبون، قلم، مؤسسه نشر، روزنامه و بسیاری امکانات دیگر حتی از بیت المال متعلق به عموم مردم در اختیارشان است
از هیچ فرصتی برای ابراز وجود و تثبیت موقعیت خود و درهم کوبیدن مواضع و موقعیت دولت و جایگاه ریاست محترم جمهور دریغ ننموده
و بدون در نظر گرفتن اثرات منفی بلند مدت این‌گونه اعمال، پرده حیا و عفت را دریده و دانسته یا نادانسته یکه تاز عرصه فحاشی و توهین و نشر اکاذیب و تشویش اذهان عمومی شده‌اند،
غافل از اینکه سکاندار این کشتی عظیم هر شخصی که باشد، اگر گوشه‌ای از آن سوراخ شود اصل آن غرق خواهد شد.
این جماعت که تعدادشان رو به فزونی است گویی که آینده نگری را از یاد برده‌اند و ضمن بازی در زمین دشمن فقط به منافع کوتاه مدت خود می‌اندیشند.

باید توجه داشت که این‌گونه اعمال نه تنها در شرع مبین اسلام و در قانون اساسی،
حقوق عمومی و خصوصی کشور امری مذموم و مستوجب تعزیر است بلکه
در جوامع لائیک و سکولار هم جایگاهی ندارد و از این نمد برای فرصت طلبان کلاهی بافته نخواهد شد.

نظر شما درباره ی این نشریه چیست؟

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *